Corso sull'informazione "Città di Corleone"
Iscriviti i alla newsletter
| La racina si mancia a ringu |
|
|
|
| Rubriche - L' angolo aperto alla Poesia |
| Scritto da Ezio Spataro |
| Domenica 29 Agosto 2010 21:18 |
|
A ringu si mancia la racina, a lu cocciu nun ti cci appricari, nunn'essiri di vucca troppu fina, di chiddu c'avi coccia di scartari. Sta nzulicedda pigghiata di culuri,
sutta lu suli si fici li so uri, a masticalla la senti zuccherina, senti nta la vucca lu meli chi camina. Biunna e sansera na vota pinnuliava, di nta la preula la rappa un si tuccava, coccia a lu suli pigghiavanu culuri nun canuscennu la morti e lu duluri. E pi cummattiri contru l'acquazzina na nsurfarata ci fici d'armatura, cci l'attaccaru quann'era assai matina prima ca menziornu ci iccassi la calura. Prima ca la rappa pigghiassi la so vita manu pacinziusi si misiru a mpupari, ntunnu a lu zuccu la troffa gira e mmita, cuteddu e liama su pronti p'attaccari. Quannu li troffi avianu di scattari manu pacinziusi si misiru a putari, caddi s'affacciaru e papuli di ita pi falli spicari e daricci la vita. Nun disprizzari lu cocciu ca unn'è sanu ora ca la rappa sta murennu nta la manu, grossa com'era, la vidi ora cchiù sicca e lu so scheletru affaccia a picca picca. A ringu si mancia la racina a lu cocciu nun ti pò appricari, nunn'essiri di vucca troppu fina di chiddu c'avi coccia di scartari.
Torna all'indice della rubrica L'angolo aperto della poesia |
























